Archiwum
- Listopad 2008 (2)
- Październik 2008 (2)
- Wrzesień 2008 (2)
- Sierpień 2008 (5)
- Lipiec 2008 (5)
- Czerwiec 2008 (3)
- Maj 2008 (1)
- Kwiecień 2008 (2)
- Marzec 2008 (3)
- Luty 2008 (9)
- Styczeń 2008 (2)
- Grudzień 2007 (2)
- Listopad 2007 (3)
- Październik 2007 (6)
- Wrzesień 2007 (8)
- Sierpień 2007 (5)
- Czerwiec 2007 (1)
- Maj 2007 (10)
- Kwiecień 2007 (5)
- Marzec 2007 (26)
- Luty 2007 (21)
- Styczeń 2007 (11)
- Grudzień 2006 (4)
- Listopad 2006 (9)
- Październik 2006 (6)
- Wrzesień 2006 (2)
- Lipiec 2006 (1)
- Czerwiec 2006 (13)
- Maj 2006 (2)
- Kwiecień 2006 (9)
- Marzec 2006 (1)
- Luty 2006 (2)
- Styczeń 2006 (17)
- Listopad 2005 (5)
- Październik 2005 (1)
- Sierpień 2005 (1)
- Lipiec 2005 (17)
- Czerwiec 2005 (2)
- Maj 2005 (4)
- Kwiecień 2005 (4)
- Marzec 2005 (7)
- Luty 2005 (20)
- Styczeń 2005 (24)
- Grudzień 2004 (21)
- Listopad 2004 (25)
- Październik 2004 (22)
- Wrzesień 2004 (38)
- Sierpień 2004 (5)
Kategorie
- Batalie (25)
- Emigracja (51)
- Komercha (4)
- Ogłoszenia (19)
- Ogólne (230)
- Opowiadacze (13)
- Pieprzenie (30)
- Podróże (23)
- Prasówka (6)
- Programowanie (42)
- Cocoa (14)
- iPhone (4)
- Mac OS X (17)
- Obj-C (12)
- Technikalia (21)
Czytam
Dziurki
Kiedyś był pewien bardzo często opowiadany dowcip o dziurkach. W chwili kryzysu bracia Wright mieli bowiem się wybrać do pewnego indiańskiego szamana, który na odpadające ciągle skrzydła udzielił im rady nawiercenia dziurek u ich nasady. Swoją radę usprawiedliwiał w następujący sposób: "Kiedy rano wstaję i po kupie chcę podetrzeć tyłek, urywając papier z rolki nigdy nie mogę go urwać na tych cholernych dziurkach!".
Dowcip - owszem - był śmieszny. Ale zaczynam rozumieć jego głęboki sens. W Hameryce, faktycznie ciężko urwać ten papier na tych cholernych dziurkach!!!
Moje wytłumaczenie jest następujące: papier jest tu tak cienki, że rwie się przy każdym szarpnięciu. A w miejscu dziurek, czy raczej dokładnie pomiędzy nimi warstwa srajtaśmy jest jednak nieco grubsza, ponieważ maszyna dziurkująca rozepchała papier podczas dziurawienia. Zupełnie przypadkiem - papier w tym miejscu jest po prostu bardziej wytrzymały.
Czego nie można powiedzieć o reszcie. Nic dziwnego, że na jedno posiedzenie zużywa się pół rolki, skoro żeby nie uświnić sobie rąk trzeba się podcierać od razu 6ścioma warstwami "papieru".
gandalf
Tez nienawidze tego ich papieru... I tych ich zatykajacych sie toalet ;p
iss
Chciałoby się powiedzieć, że do d*** ten ich papier, ale byłoby to nieprawdą.
MrProgramista
W pewnym sensie niezwiązane, ale...Przez dziwne wyroki losu właśnie dzisiaj tu trafiłem i ze sporym zdziwieniem (oraz lekkim miło-łechtaniem mojego ego) przeczytałem wpis z dnia 27.09.2004 i... starszy pan się zadumał. Gdy się ocknął z błogostanu, przed oczami duszy swojej zobaczył radosną ich walkę z "systemem". Dzisiaj dalej z tym systemem walczy, ale znowu samotnie co jest cholernie frustrującym i męczącym zadaniem. "A Pan tu sobie po świecie fruwa". A ja pomimo już dwójki dzieci na utrzymaniu już coraz mniej mam silnej woli by po raz trzeci w życiu nie popełnić tego samego błedu i nie pieprznąć wszystkiego w diabły! Trzymam kciuki - za podróże i karierę sensownego PROGRAMISTY!
bazyl
Stare dzieje, MrProgramisto :) Moja walka z systemem trwa. Ale to Twoja jest teraz istotniejsza :) Musisz walczyć ostro :) Zanim Ci się wszystko nie rozleci w rękach :) Nie pieprzaj wszystkiego w diabły. Jeno w garść weźm i sensowniej dobieraj firmy w których chcesz pracować :) Powodzenia :)
MrProgramista
A propos dobierania firm - ludzie brnący pod prąd często są pozbawieni luksusu wyboru! Chęć wykonania drastycznego ruchu wynika mniej z niechęci do aktualnego stanu rzeczy, a bardziej ze świadomości upływającego czasu i potrzeby sensowanego przelania na oporną materię resztek "wiedzy" (?).
ps
Ciekawostka informatyczna - na jednym z domowych kompów skazanym na najlepszy z OeSów windzia nie uznaje mojej literki "ł". Wszystkie pozostałe polskie znaczki OK, a ten jeden NIE!
Druga ciekawostka ze znakiem zapytania - czy komuś udało się zmusić GRUBa do pracy z klawiaturą bezprzewodową?