Strona główna Kontakt Jogger

Bazylowy Jogg

O makach, życiu i innych pierdołach

Kolejny dzień w San Diego

Rzeczy powoli się klarują. Mam bagaż, choć jest to dość neizwykłe, że nikt go nie zawinął po drodze. Kiedy przyjechałem na lotnisko opierniczyć cały ten bajzel (nie otrzymałem bagażu do hotelu we włąściwym terminie), odnalazłem swój bagaż, który zwyczajnie sobie leżał i czekał na lepsze czasy. Zszokowany w końcu trafiłem do hotelu, wykąpałem się i przebrałem.

Od razu poczułem się lepiej.

Mając już świeże gacie na tyłku i pokój hotelowy, zacząłem się rozglądać wokół. Świat tutaj jest nadzwyczaj dziwny.

Co się rzuca w oczy od razu to trawniki. Zadbane do granic możliwości. Nie ważne, czy są prywatne (one są tylko bardziej zielone), czy publiczne przy krawężniku. Wielkie drogi, ogromne samochody (żadnych staroci - kaszlaków, czy innego szaleństwa), wielkie palmy i temeratura dość niezwykła jak na środek stycznia.

Podobnie jest z kobietami. Niezwykle łądne jak na amerykańskie standardy. Może to dlatego, że jestem w kaliforni. Sam nie wiem. Uśmiechy przyklejone do twarzy wszystkich. Wszyscy pytają jak się miewam i oczekują (o dziwo!) odpowiedzi. Zawsze tej samej - jest dobrze, dzięki że pytasz.

Podobnie jest z paleniem. Jest zabronione praktycznie wszędzie. Owszem - można palić na ulicy, ale nie ma tam śmietników. A spróbuj tylko rzucić peta na ziemię, to zaraz cię zwiną za złamanie jakiegoś tam paragrafu. Hotele klimatyzowane zabraniają palenia grożąc grzywnami za zniszczenie mienia (podobnoż tak jest). I ten zapach. Jodu pomieszanego z paliwem lotniczym, któego opary unoszą się z lotniska na teren całego miasta.

Jest drogo. Ale nie tak bardzo, jak się spodziewałem. Zjedzenie czegoś na mieście nie graniczy z pojemnością portfela. Korzystam z gotówki, bo wypłaty zagraniczne są drogie w moim banku. Chyba po tym widzą, żem nie stąd. Tu się nawet za zapałki płaci kartą. Nieprawdopodobne przeżycie.

Zrozumiałem też czemu poinformowano mnie jakie tutaj w obiegu są monety. Monety są... różne rozmiarami. I koniec. Spróbuj się na nich doszukać nominału! Szybciej znajdziesz muchę na dwumetrowej ścianie. Płacąc za obiad na prawdę nie wiedziałem czym mam płacić. A miało być tak prosto.

Mimo całej sztuczności miasto zdaje się przyjazne. Przyklejone uśmiechy do twarzy przechodniów sprawiają wrażenie naturalnych. Pytania o zdrowie również zdają się jakieś takie zwyczajne i naturalne. Jakby naprawdę im zależało na prawdziwej odpowiedzi. Zakłamanie miesza się z naturalnością. Jakby faktycznie byli wszyscy zakłamani z natury. Nie jest to do końca prawdziwe. Przecież jakoś pewne sprawy trzeba rozwiązywać.

Siedząc teraz w firmie i kończąc dzień pracy zastanawia mnie jeszcze tylko jedna rzecz.

Jak tutaj znaleźć drogę do domu w tym ogromnym mieście, gdzie każda droga wygląda tak samo?

Powrót do strony głównej.

LarryN

Też zauważyłem, że kobiety w San Diego, jakieś takie nie amerykańskie... ;)

psz

Jak do Warszawy przyjeżdża ktoś z większego miasta to tylko pokazujesz palcem azymut, z jakim się ma poruszać, a za godzinę będzie na miejscu, nawet w takim najmniej oczywistym :) Coś w tym musi być ...

bazyl

psz: Tylko, że tutaj jest znacznie większe miasto niż Warszawa :)

Mamuska

Świetne miejsce na odwyk nikotynowy :-)
Wczoraj w Polsacie był film z Gubernatorem Kaliforii :-)

Piotr Konieczny

Huh, a sprawdzałeś Inteligo? Gdziekolwiek się nie jestem za granicą płacę bez prowizji, po kursie NBP.

Tylko w tej naszej Polszy musze dopłacać za płacenie kartą... płacić kartą poniżej 10 PLN to przecież zdrada stanu!

LarryN

Z tego co wiem płacenie kartami jest najtańszą formą wymiany waluty!
Nigdy za granicą nie miałem problemów z moją Visą, a czasami i Maestro przyjmują.

gem

Bazyl, wprawdzie na ichnich monetach nie ma cyferek, ale sa napisy ktore mowia o nominale:) Przywykniesz :p :)

Skomentuj:

Nick
URI
Kod: code